Lewino to nieduża wieś sołecka położona w południowo-wschodnim krańcu gminy. Wieś ta leży z dala od głównych dróg, a autobus PKS, dojeżdżający tam z Wejherowa i Gdyni, kończy w Lewinie swój kurs. W Lewinie mieszka 290 osób.
     Lewino jest chyba najwcześniej wymienioną miejscowością w gminie Linia. Nazwa tej szlacheckiej wsi pochodzi od imienia 'Lewy', a pierwszy zapis w formie 'Leuino' pochodzi z 1282 roku. Lewino jest gniazdem silnie rozrodzonej familii szlacheckiej Lewińskich herbu Brochwicz. Lewińscy nosili, podobnie jak i Kętrzyńscy, liczne przydomki: Bach, Bas, Kołdras, Kołdrów, Kozik i Rojk.
     Lewino składało się z dwóch części - własności rycerskiej na prawie polskim i należącej do klasztoru żukowskiego wsi na prawic niemieckim. Z roku 1334 pochodzi wzmianka o młynie znajdującym się w pobliskim Zeblewic. Młyn należał pospołu do klasztoru żukowskicgo i Lewińskich. W drugiej połowic XVI wieku właścicielami wsi było już trzech Lewińskich i dwóch Rojków. Do Lewina należało także wybudowanie Rosochy, w którym znajdowała się słynna w okolicy karczma. W roku 1701 Lewino miało 82 mieszkańców, z których 69 było katolikami, a 13 protestantami. W 1781 roku w tychże wsiach razem na 89 mieszkańców 76 to katolicy, 13 to luteranie.
     Ciekawostką mogą być kamienno-ziemne kopce usytuowane przy drodze łączącej Lewino ze Staniszewem. Usytuowane na skraju lasu pagórki otoczone kamiennymi kręgami mogły zostać zbudowane przez Gotów i podobnie jak kręgi w Węsiorach i Leśnie mieć znaczenie religijne. Niestety, w materiałach archiwalnych brak o nich wzmianek i najprawdopodobniej nikt ich jeszcze nie badał. W planach architektonicznych obiekty te oznaczone są zaś jako dawne urządzenia przemysłowe, czyli popularne w XVIII wieku huty szkła. Dopiero przyszłe badania pozwolą na ostateczne określenie czym są te obiekty.